تراکتورسازی شامل چهار فرآیند اصلی است: طراحی، انتخاب مواد، ساخت قطعات و تست مونتاژ. مرحله طراحی الزامات بازار (به عنوان مثال، محدوده توان 20-200 اسب بخار) و مشخصات فنی (به عنوان مثال، راندمان انتقال بیشتر از یا برابر با 90٪) را برای تعیین طرح ساختاری و روش‌های اتصال اجزا یکپارچه می‌کند. انتخاب مواد باید استحکام (مانند QT600{21}}آهن نشکن 3 با استحکام کششی بیشتر یا مساوی 600 مگاپاسکال) و هزینه را با اجزای کلیدی با استفاده از فولاد آلیاژی یا مواد کامپوزیت تخصصی متعادل کند. اجزای اصلی مانند موتور (بازده حرارتی 40-45٪) و انتقال (ظرفیت گشتاور 300-500 N·m) نیاز به ماشینکاری دقیق (تلرانس ± 0.01 میلی متر) و آزمایش غیر مخرب (تست اولتراسونیک) دارند. پس از مونتاژ، تراکتور باید یک تست استقامت 200 ساعته و تست آلایندگی (مطابق با استانداردهای انتشار چین IV) را پشت سر بگذارد. صنعت تراکتورسازی چین از طریق معرفی فناوری (مانند فناوری انتقال متغیر پیوسته CVT) و ارتقاهای هوشمند (دقت رانندگی خودکار 2.5 ± سانتی متر)، به پوشش کامل طیف وسیعی از سایز کوچک و متوسط (25-80 اسب بخار) تا بزرگ (بیش از 200 اسب بخار) دست یافته است و آنها را به کار گرفته است.<3%) and low-carbon scenarios (fuel consumption reduced by 15%).
